تبلیغات
فرزند ایران - غار پا سنگر لرستان
غارنوردی و طبیعت گردی درست باید به گونه ای انجام پذیرد که هنگام خارج شدن از آن هیچ اثری از ما باقی نمانده باشد.

غار پاسنگر: این غار نیز در شمال شهر کهنه واقع شده و محله دامنه آن نیز به همین نام مشهور است. سطح داخل ن از غار قمری بسیار کمتر است و چون در قدیم برای سنگر از آن استفاده می‌شده، امروزه به این نام معروف است. نام دیگر آن «گورخلیفه» می‌باشد. (وبگاه سراسری گروه صنعتی پاکمن)

غارپاسنگر

پناهگاه سنگی پاسنگر در حاشیه خرم آباد در سال 1965 توسط فرانک هل و فلنری کاوش شده و بقایای دو فرهنگ برادوستی و زرزی در آن شناسایی شده است. دو صدف کفه ای با اندازه های مختلف در این غار کشف شده است که یکی از آنها در موزه ملی ایران نگه داری میشود. هیچ اثری از دخالت انسان در شکل این صدف دیده نمیشود البته در حین حفاری سوراخی بر آن ایجاد شده است. این صدف بزرگ که احتمالا مربوط به منطقه عمان است به عنوان بشقاب استفاده میشده است.

صدف دو کفه ای غار پاسنگر

منبع: سایت اطلس تاریخ ایران


 پناهگاه سنگی پاسنگر ازجاذبه های گردشگری خرم آباد است.

پناه گاه سنگی پاسنگر نشان دهنده تحول تکنولوژی در دو برهه زندگی بشری در میان زاگرس نشینان و نمادی از قدمی ترین زیستگاه های بشری در خرم آباد است.

خبرگزاری شبستان// خرم آباد،
غار یا پناهگاه سنگی پاسنگر در جنوب غربی شهر خرم آباد قرار دارد، ابزار به دست آمده از این مکان باستانی به دو دوره فرهنگی ((برادوستین)) و ((زارزین)) تعلق دارد.



طبق مطالعات باستان شناسی این غار و دیگر غار های موجود در شهر خرم آباد نشان دهنده قدمت زندگی بشیری در خرم آباد از پارینه سنگی تا دوران اسلامی است.


مطالعه ابزار پناهگاه پاسنگر به لحاظ شناخت تحول تکنولوژی در دو برهه از تاریخ زندگی بشر در زاگرس بسیار مهم و ارزشمند است.


این مطالعات همچنین نشان داده است که سازندگان میکرولیت ها در این زمان یک نوع تکنولوژی تازه را با مهارت و استادی تمام آغاز کرده اند که بعدها به تیغه های کوچک و بسیار ماهرانه در (دوره تولید غذا) منجر شده است.


مطالعه ابزار این پناهگاه، علاوه بر وجوه ارزشمند از نظر شناخت تکنیک ساخت ابزار و اثبات پیوند زیستی در پایان دوره زارزی (پایان دوره شکار و گردآوری که احتمالا با ذخیره مواد غذایی مخصوصا دانه های خوراکی نیز همراه بوده است) و مراحل تکاملی این ابزار در دوره بعدی که ((تولید غذا)) نامیده می شود بسیار ثمربخش و سودمند بوده است.


عطا حسن پور، کارشناس میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی لرستان به خبرنگار شبستان گفت: با درنگی اندیشمندانه می توان فهمید که غار (پاسنگر) احتمالا در آستانۀ تکمیل چرخه طبیعی داشت، کاشت و برداشت، متروک شده است.


وی افزود: با بهره گیری مطلوب از پیشینه تجربی ارزشمند و اتکا به چنین فرهنگی غنی و ریشه دار است که مردمان زاگرس را قادر می سازد تا در فاصله زمانی 13 تا 12 هزار سال پیش به استفاده از دانه های خوراکی روی آورند و در حدود 11 هزار سال پیش بر اهلی کردن حیوانات دست زنند.


ساکنان لرستان در هزاره نهم با هنر معماری آشنایی داشته اند


حسن پور اظهار داشت: نتیجه مطالعات نشان می دهد که ساکنین زاگرس میانی یعنی لرستان در هزاره نهم پیش از میلاد علاوه بر دارا بودن معیشتی مبتنی بر کشاورزی و دامداری با هنر معماری نیز آشنایی داشته اند.


وی عنوان کرد: مردم این دیدار در آن دوران با بریدن و خشت کردن رسوبات طبیعی خانه هایی تک اطاقی با ابعاد 2*2/5 متر ساخته اند.


این کاشنان میراث فرهنگی بیان کرد: این ساخت و سازها خود هسته تشکیل نخستین روستاها در کوهپایه ها به شمار می رود.


کشف فلز (مس) توسط مردمان زاگرس میانی در هزاره هفتم پیش از میلاد


حسن پور تصریح کرد:کشف فلز (مس) توسط مردمان زاگرس میانی در هزاره هفتم پیش از میلاد افق تازه ای به روی مردمان این قسمت از ایران گشوده است.


وی اذعان داشت: از آن زمان به بعد است که فرهنگ رو به تکامل این مردمان سرعت و شتاب لازم را می یابد و در هزاره چهارم قبل از میلاد با ورود به مرحله ای جدید به اوج می رسد.


حسن پور بیان داشت:در آستانه عصر فلز قبایل ساکن زاگرس مرکزی نیز پا به پای مردمان هم نژاد خود که از کوهها فرود آمده اند و دشتهای حاصلخیز ((سوزیانا)) یا جلگه های غنی بین النهرین را از طریق چمچال (دامنه های غربی زاگرس) اشغال کرده بودند به قدرت و اعتبار شایان توجهی دست می یابند.


وی ادامه داد:رابطه مردمان زاگرس میانی که ((کاسی)) یا ((کوسی)) نامیده شده اند با مردمان ساکن کانون های مترقی دنیای آن زمان مخصوصا ایلام و سومر رابطه ای بسیار تعیین کننده و تنگاتنگ بوده است.


کارشناس میراث فرهنگی لرستان بیان کرد: پیوند ریشه دار فرهنگی، سیاسی و اقتصادی کاسیان با مردمان ساکن ایلام علاوه بر خویشاوندی و قرابت نژادی، بر یک همبستگی سیاسی، و نوعی وحدت ملی-مذهبی نیز استوار بوده است.


وی بیان کرد: ضرورت حفظ این هویت تاریخی مشترک سبب شده است که کوسیان گاه در ستیزهای سرنوشت ساز نیروهایی جنگنده و پرتوان در اختیار ایلامیان بگذارند.


حسن پور اذعان داشت: پاره ای متون تصریح کرده اند که کاسیان برای دفاع از تمامیت ارضی، استقلال سیاسی و هویت ملی-مذهبی کشور کوهستان (ایلام) که خود تابع آن بوده اند، گاه نیرویی در حدود 13000 هزار تیرانداز کماندار به یاری جنگاوران ایلام گسیل داشته اند.


این چنین حضوری نیرومند دوش به دوش دیگر جنگاورانی که از حیثیت ملتی بزرگ و مقدسات و مرزهای سرزمینی غنی دفاع کرده اند، نه آغاز مجاهدات سرسختانه مردمان زاگرس در تحقق این اهداف متعالی بوده است، و نه، پایان آن، بلکه گوشه ای از همراهی های زلال و صمیمانه، و کوشش های بی دریغ آنان در کنار دیگر مردمان ایران بوده و هست تا همواره اقتداری تحسین انگیز و غرور آفرین، و استقلالی جاودان را بخصوص در دوره های تاریک تاریخ این سرزمین به ارمغان آورد.

منبع: خبر گزاری شبستان