تبلیغات
فرزند ایران - مطالب شهریور 1396
غارنوردی و طبیعت گردی درست باید به گونه ای انجام پذیرد که هنگام خارج شدن از آن هیچ اثری از ما باقی نمانده باشد.

بیماریهای شایع در غار

نویسنده :Jalal zareie
تاریخ:سه شنبه 21 شهریور 1396-09:57 ق.ظ

مجله وایرد در طبقه بندی جدید خود به معرفی تمام اتفاقات ناگواری که ماجراجویان را در جریان یک اکتشاف و یا بازدید در یک غار تهدید می کنند پرداخته است.
به گزارش خبرگزاری مهر، زمانی که برای اکتشاف و یا یک گردش ماجراجویانه به غار می روید به این وسایل نیاز دارید: چراغ، طناب، ابزار غارنوردی، آب و غذا به اندازه کافی.

 

در جریان کاوش در یک غار خطرات بسیاری می تواند شما را تهدید کند. در این راستا، مجله وایرد فهرستی از این خطرات را تهیه کرده است که بسیار قطورتر از لیست وسایل مورد نیاز برای سفر به نظر می رسد.
علاوه بر خطر سقوط، سُر خوردن، شکستگی اندامهای بدن و هجوم خفاشها، خطر حمله ارگانیسمهای میکروسکوپی ساکن غارها که می توانند عامل انتقال بیماریهای مهلکی باشند بیش از همه خودنمایی می کند.
"ریکارود پریرا اخریا"، استاد بیماریهای عفونی در دانشگاه فدرال ریو دو ژانیرو توضیح داد: "افراد در تمام دنیا برای کشف طبیعت و اکولوژی شروع به اکتشاف غارها می کنند، فکر می کنم کار خوبی باشد اما با خطرات بسیاری همراه است."
این خطرات نه تنها بازدیدکنندگان علاقه مند بلکه غارشناسان و معدنچیان را از طریق فضولات حیوانات، تماس با آب آلوده و گازگرفتگی تهدید می کند.
هرچند با وجود تمام این تهدیدات، همیشه کسانی هستند که این خطرات را می پذیرند و به اکتشاف غارها دست می زنند.
"ماتیو کانز" از انجمن ملی غارشناسی نیز گفت: "غارشناسی به شما اجازه می دهد که شگفت انگیزترین چیزها را ببنید. آبهای زیرزمینی، اشکال مختلف گچی و ... . هیجان انگیز است که بدانی به جایی رسیده ای که هرگز کسی به آن نرسیده است."

خطراتی که غارشناسان را تهدید می کند:


هیستوپلاسموزیز (Histoplasmosis):

 

زمانی با عنوان "بیماری غار" شناخته می شد. هیستوپلاسموزیز یک عفونت ریوی در اثر آلودگی به قارچ Histoplasma capsulatum است. این قارچ، خفاشها و پرندگان را آلوده می کند و سپس از راه فضولات این حیوانات دفع می شود. انسان در تماس مستقیم با این فضولات و یا استنشاق آنها می تواند به این قارچ آلوده شود.
این بیماری که تنها در موارد نادری مهلک است در حدود 10 روز به طول می انجامد. افراد مبتلا علائم مشابه آنفلوآنزا و یا سل را دارند. به طوریکه تا قبل از 1930 این بیماری با سل اشتباه گرفته می شد. هیستوپلاسموزیز یکی از شایع ترین بیماریهایی است که غارشناسان را تهدید می کند.

 

 

هاری (Rabies):

 

این یکی از خطرناک ترین بیماریها برای کسانی است که در غارها زندگی کار می کنند. درصورتیکه این بیماری فوراً و بلافاصله درمان نشود می تواند منجر به تشنج، کما و مرگ شود.
ویروس هاری در رطوبت غارها پیدا می شود. رطوبت، شرایطی ایده آل برای تکثیر و زندگی طولانی این ویروس است.
متخصصان در این خصوص اظهار داشتند: "زمانی که با صدها هزار خفاشی مواجهید که در یک محیط گرم و مرطوب داخل غار، فعالیتهای روزانه خود را انجام می دهند باید بدانید که ویروس هاری هم در معرض شما قرار دارد. به ویژه که این ویروس می تواند تا مدتها در فضولات این حیوانات باقی بماند."
درحقیقت، بر پایه اطلاعات مرکز کنترل بیماری آمریکا خفاشها بزرگترین مسئولان انتقال آلودگی هستند. به طوریکه این پستانداران پرنده، یکی از چهار حیوان عامل انتقال هاری بشمار می روند.
این بیماری از طریق گازگرفتگی و یا چنگ انداختن منتقل می شود. افرادی که به طور مرتب به غارها می روند باید نسبت به این ویروس واکسینه شوند

تب خونریزی دهنده ماربورگ (Marburg Hemorrhagic Fever):

 

ویروس ماربورگ که از خانواده ویروس ابولا است سبب بروز تب خونریزی دهنده کشنده ای می شود. به نظر می رسد که عامل انتقال این ویروس، خفاش میوه خوار آفریقایی باشد. باوجود این، بسیاری از پستانداران دیگر نیز می توانند این ویروس را منتقل کنند.
پس از حدود یک هفته نهفتگی، ویروس ماربورگ موجب تب و دردهای عضلانی می شود. در مراحل پیشرفته تر، بیماری در 25 تا 90 درصد از موارد منجر با مرگ بیمار پایان می یابد. بین سالهای 1998 تا 2000 در جمهوری دمکراتیک کنگو 128 نفر در اثر این عفونت جان باختند که بیشتر آنها معدنچیان یک معدن طلا بودند.


لپتوسپیروزیز (تب 7 روزه) (Leptospirosis):

 

معدنچیان و غارشناسان نواحی گرمسیری می توانند در تماس با آب آلوده به فضولات خفاشها و موشهای صحرایی به این بیماری مبتلا شوند. این بیماری که سبب سردرد، تب و دردهای عضلانی می شود با مصرف آنتی بیوتیک قابل درمان است. هرچند بهترین راه برای دوری جستن از تب 7 روزه این است که از نوشیدن آب در غارها اجتناب کنیم، چکمه های لاستیکی بپوشیم، ماسک و دستکش داشته باشیم و به محض مشاهده زخمهای سطحی فوراً آنها را ضدعفونی کنیم.

تب راجعه (Relapsing Fever):

 

این تب به ویژه در خاورمیانه و آسیای مرکزی شایع است اما در آمریکا، آمریکای جنوبی و آفریقا نیز دیده می شود. این آلودگی در اثر عفونت به باکتری که در بدن ککهای ساکن مکانهای مرطوب و تاریک غارها زندگی می کند منتقل می شود.
این بیماری با تب، دردهای عضلانی، سردرد و معده درد آغاز می شود و زمانی که به نظر می رسد بیمار درمان شده است دوباره باز می گردد. این بیماری، با ترکیبی از داروهای مختلف درمان می شود.
برای اجتناب از آلودگی بهتر است که از ککها دور شوید و اگر آنها را دیدید بدون اینکه نابودشان کنید محترمانه از کنارشان رد شوید.

منبع: خبرگزاری مهر





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

اسپلیلیوتراپی یا غار درمانی در درمان پسوریازیس

نویسنده :Jalal zareie
تاریخ:سه شنبه 21 شهریور 1396-09:56 ق.ظ

غار درمانی در درمان پسوریازیس


اسپلیلیوتراپی (Speleotherapy)، راه درمانی طبیعی برای برخی از بیماری ها بوده و شامل گذراندن وقت در زمان های کنترل شده در درون غارهای نمک و استفاده از یون های منفی منتشر شده از نمک ها است. اسپلیلیوتراپی به تنهایی یا همراه با سایر درمان ها می تواند برای بهبود یا کاهش علایم پسوریازیس و یا کاهش نیاز این بیماران به داروهای شیمیایی بکار رود.

 

 

اسپیلیلیوتراپی چیست:

در زبان یونانی اسپیلیلیو یعنی غار و برخی واژه اسپلیلیوتراپی را به معنی غاردرمانی می دانند. انسان از دوران باستان از آثار غارها بر سلامتی خود آگاه بوده است. در زمان جنگها، مردم برای در امان ماندن از گزند دشمنان در غارها و معادن نمک، برای هفته ها پنهان می شدند. پس از اینکه مجبور بودند مدت ها در غارها زندگی کنند فهمید که علایم برخی از موارد سرفه ها، گرفتگی بینی و سایر بیماری های تنفسی در فضای غارها بهبود می یابند. هنگامی که انسانها در مورد این پدیده کنجکاو شدند، اسپلیلیوتراپی شکل گرفت. از این روش در مشرق زمین و اروپای مرکزی برای سالها استفاده می شده است.

 

با افزایش آلودگی هوا و آب در قرن اخیر، بیماریهای پوستی، راشهای پوستی و تنفسی مانند آلرژی، آسم، مشکلات تنفسی نیز افزایش یافت. علم پزشکی با داروها با این بیماری ها مبارزه می کند اما برخی اوقات فقط علایم بیماری به ظاهر فروکش می کند و عوارض داروهای استفاده شده، بیشتر از اثربخشی آنها است.

البته نظریه یون منفی اخیرا شکل گرفته و طرفداران این نظریه روز به روز بیشتر می شوند، با این حال برخی معتقدند که آثار درمانی خاص هوای غارها را می توان ناشی از درصد بیشتر گاز های دی اکسید کربن و برخی دیگر از گازها در هوای غارها نسبت به هوای آزاد دانست.

ذرات بسیار ریز نمک به فضای آلوئول ها (کیسه های هوایی)، برونش ها (راههای هوایی) و برونشیول ها دست پیدا می کنند و مسیر راههای هوایی فوقانی و تحتانی را تمیز می کنند. البته منظور از نمک، نمک طعام نیست بلکه سایر نمکهای معدنی است.

مرکز اسپلیلیوتراپی در کوههای هیمالیا از ۲۵۰ میلیون سال پیش ساخته شده است، غارهایی دارای مفیدترین انواع نمکها برای انسان که ازخشک شدن اقیانوسهای اولیه، شکل گرفته است. تحقیقات نشان داده است که این روش در درمان یا بهبود علایم بسیاری از بیماران نظیر پسوریازیس و اگزما موثر بوده است.

موارد استفاده از اسپلیلیوتراپی:

دیگر بیماری هایی که مسلم است از این روش بهبود یافته اند عبارتند از:

آسم، آلرژی ها، برونشیت مزمن، سرفه

سرماخوردگی و آنفولانزا

سینوزیت، فارنژیت، عفونت های تنفسی

پسوریازیس

اختلالات هوشیاری، میگرن، افسردگی و اضطراب

البته در این روش از تمام انواع غارها استفاده نمی شود بلکه از غارهایی استفاده می شود که در آنها برخی از ترکیبات معدنی خاص وجود دارد. درمان در روش اسپلیلیوتراپی شامل قرار گرفتن در معرض هوای غارهای نمک برای یک ساعت در روز و در طول یک ماه است.

این روش چگونه عمل می کند؟

چندی از آثار روش یون های شارژ منفی در روی بدن انسان را می توان ثابت کرد. آن آثار عبارتند از:

کاهش ضربان قلب و فشار خون

افزایش حجم هوای وارد شده به ریه ها در هر تنفس

افزایش ضربان سلول های کوچک پاک کننده که جدار کانال های تنفسی را می پوشانند

تأثیر مفید بر غدد درون ریز یا همان غدد تولید کننده هورمون ها

تأثیر بر ریتم ها و امواج طبیعی مغز و سیستم ایمنی

تنفس هوای دارای مقدار نسبتاً زیاد از آن یون ها مقدار سروتونین را در بافت های بدن آن ها و حتی سلول های مغزی آن ها کاهش داده است. این یافته مهم است، زیرا امروزه می دانیم که سروتونین یکی از عناصر فرستنده یا انتقال پیام درون شبکه عصبی مغزی بدن انسان است و تغییر مقدار آن نتایج گوناگون تولید می کند. جوّ یون های شارژ منفی اثری برجسته بر ریتم ۲۴ ساعته عملکرد طبیعی بدن افراد گروه گذاشته است. و این خیلی جالب است زیرا امروزه می دانیم که ماده سروتونین یکی از عوامل کنترل کننده ریتم های گوناگون بدن است. یون های منفی هم چنین فعالیت امواج آلفای مغز را بیش تر می کنند و این فعالیت را در مناطق متفاوت مغز هماهنگ می کنند. فعالیت بیش تر امواج آلفا باعث پیدایش احساسات دلپذیر و احساس آرامش می شوند. در این روش به واسطه یک عنصر فرستنده داد و ستدهای عصبی موجود در مغز انسان عمل می کند و آن نیز به نوبه خود بر هورمون های بدن و نظام عصبی بدن اثر می گذارد .

روش اجرا چگونه است؟

البته نیازی نیست برای این کار به هیمالیا سفر کنید! اخیرا دستگاه هایی ساخته شده اند که توانایی تولید یون های منفی را در فضای منزل یا اتاق شما دارند. این روش از ذرات شارژ منفی هوا برای پیش گیری و درمان بیماری ها استفاده می کند.

دستگاه های مولد یون های منفی را به دو طریق می توان به کار گرفت. معمول ترین طریق، افزودن یون های منفی به هوای تنفسی اتاق خانه یا اداره و یا تالار کارخانه است. دومین طریق، هدایت مستقیم یون های منفی تولیدی دستگاه به مکان ظهور علائم بیماری در بدن است. این دومین طریق مسلماً در موارد سوختگی، تاول، اگزما، پسوریازیس و غده های گوناگون بهترین طریق است.

نتایج مختلف با بیماری های مختلف:

بهترین شکل استفاده از این روش برای هر بیمار را باید به طریق آزمایش و خطا انتخاب کرد. آثار بهبود در موارد سوختگی، برخی انواع سردرد میگرن، زکام و حساسیت به گیاهان را تقریباً بلافاصله می توان مشاهده کرد، ولی دیگر بیماری ها چون تنگی نفس، اگزما و پسوریازیس زمان بیش تری نیازمندند. بارها مشاهده شده که سرماخوردگی کودکان پس از یک شب خوابیدن در اتاقی که دستگاه مولد یون های منفی تا صبح در آن کار کرده خوب شده است، ولی بهبود میگرن شدید شاید چند هفته استفاده مداوم از آن دستگاه را نیاز داشته باشد.

وب سایت : سایت درمانی پسوریازیس  /   سال : ۱۳۹۶   /   انتشار خبر : ۷ مرداد ۱۳۹۵ , ساعت ۵:۳۸

 




نوع مطلب : غارنوردی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()